សាសនាចក្រនៃព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទនៃពួកបរិសុទ្ធថ្ងៃចុងក្រោយ នៅក្នុងព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា

ជំនួនប្រជាជនសរុបប្រហែហល៖ 14,952,665

សាមាជិកសាសនាចក្រ​ ៖ 13,000

បេសសកម្ម ៖​ 1(ភ្នំពេញ​ កម្ពុជា)

ស្តេក៖ 2 (សេ្តកភ្នំពេញខាងជើង និង ស្តេកភ្នំពេញខាងត្បូង)

មណ្ឌល ៖​ 5 (ខេត្តបាត់ដំបង់, ខេត្តកំពង់ចាម​,ខេត្តសៀមរាប, មណ្ឌលភ្នំពេញខាងកើត, មណ្ឌលកណ្តាលភ្នំពេញ)

សាខានិយាយភាសាអង់គ្លេស៖ 1

សាខានិយាយភាសាវៀតណាម៖ 3

អំឡុងក្រោយទស្សវត្សឆ្នាំ1960 និងដើមទស្សវត្សឆ្នាំ1970 មានពួកបរិសុទ្ធ

ថ្ងៃចុងក្រោយមួយចំនួនបានមកនៅក្នុងព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជាធ្វើកិច្ចការ

ជាមួយនឹងកងទ័ពសហរដ្ឋ។       មានសមាជិកមួយក្រុមតូចបានធ្វើកម្មវិធី

សាសនាចក្រនៅក្នុងទីក្រុងភ្នំពេញ    ប៉ុន្តែគ្មានរបាយការណ៍អំពីការផ្លាស់

របស់ប្រជាជនកម្ពុជាមួយរូបណាទេ។​ នៅក្នុងឆ្នាំ1982សៀវភៅការជ្រើស

រើសចេញពីព្រះគម្ពីរមរមនបានបកប្រែដោយ​ អាន ត្រាន ត្រូវបានបោះពុម្ព

ជាភាសាខ្មែរដើម្បីបំពេញតាមតម្រូវការនៃ ការរីកចម្រើន    ចំនួនប្រជាជន

កម្ពុជាដែលបានផ្លាស់ទៅកាន់សហរដ្ឋ ប្រទេសកាណាដា និង ប្រទេសដទៃ

ទៀតដែលបានក្រោកឡើងចេញពីភាពអស្ថេរភាពនៅក្នុងទឹកដីកំណើតរបស់

ពួកគេ ។​

នៅក្នុងខែ មេសា ឆ្នាំ 1993 អែលឌើរ និង ស៊ីស្ទើរ ចន ខេ ខាម៉ាក់ នៃគណៈ

ប្រធានតំបន់អាស៊ី ប្រធាន និង ស៊ីស្ទើរ លែរី អរ វ៉ាយ នៃបេសកកម្មបាំងកក

ប្រទេសថៃនិង អ៊ិត វិចិត្រ ជាសមាជិកសាសនាចក្រមួយរូប ដែលរស់នៅក្នុង

ទីក្រុងបាំងកកបានធ្វើដំណើរមកកាន់ទីក្រុងភ្នំពេញ ហើយបានជួបជាមួយនឹង

អ្នកតំណាងរដ្ឋាភិបាលនៃក្រសួងការបរទេសដើម្បីពិភាក្សាអំពីលទ្ធភាពដើម្បី

សាសនាចក្រអាចធ្វើការបម្រើខាងផ្នែកមនុស្សធម៌នៅក្នុងព្រះរាជាណាចក្រ

កម្ពុជា។ រដ្ឋាភិបាលកម្ពុជាបានទទួលស្គាល់សាសនាចក្រជាផ្លូវការនៅថ្ងៃទី 26

ខែ កុម្ភៈ ឆ្នាំ 1994 ។  លោក អ៊ិត វិចិត្រដែលបម្រើជាមន្ត្រីរដ្ឋាភិបាលរៀមច្បង

នៅឆ្នាំ 1993 ដល់ឆ្នាំ 1997 ជាមួយនឹងរាជរដ្ឋាភិបាលនៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា

គឺជាឧបករណ៍ដ៏មានប្រយោជន៍នៅក្នុងការសម្រេចចិត្តនោះ ។

នៅថ្ងៃទី 22 ខែ មិនា ឆ្នាំ 1994 លោក ដូណល និង ស្កាលែន ដុបសុន បានមក

ដល់ក្រុងភ្នំពេញ ក្នុងនាមជាអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនាផ្នែកសប្បុរសធម៌ ។

ម៉ៅ ផល បានទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹកនៅថ្ងៃទី 9 ខែ ឧសភា គាត់ជាអ្នកផ្លាស់

ប្រែចិត្តជឿដែលបានទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹកដំបូងគេនៅក្នុងព្រះរាជាណាចក្រ

កម្ពុជា ។ អ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនានៅលីវដំបូងគេ បានមកដល់ព្រះរាជាណា

ចក្រកម្ពុជានៅថ្ងៃទី 8 ខែ សីហា ៖ រីឆាត ដបុលយូ ហែនឌើរ សុន , ចន ធី ស្ម៊ីធ,

ជែមមី ធី ហីបវែល និង ប្រាយអ៊ិន ដបុលយូ ស្ត្រង ។ អ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនា

ទាំងបួនរូបនេះ បានផ្លាស់មកពីការចាត់ឲ្យនិយាយភាសាខ្មែរពីសហរដ្ឋអាមេរិក

មក ។ មិនយូរប៉ុន្មាន ពួកគេបានមក កាត់តាមទីក្រុងបាំងកក ហើយមុនពេល

ពួកគេអាចរើវ៉ាលី ឬ បរិភោគអាហារថ្ងៃត្រង់ ពួកគេបាន ចាប់ផ្ដើមបង្រៀន

អ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនា ។

អំឡុងពេលខែដំបូងរបស់ពួកគេ ពួកគេបានធ្វើបុណ្យជ្រមុជទឹកឲ្យមនុស្ស

ចំនួនប្រាំពីរនាក់ ។ សាខាភ្នំពេញ ត្រូវបានរៀបចំឡើងនៅថ្ងៃទី19 ខែ កញ្ញា

ឆ្នាំ 1994​ ដោយមាន ស៊្សីហ្គីយុគី អូយ៉ា ដែលជាសមាជិកជនជាតិជប៉ុន

 ធ្វើជាប្រធានសាខា ។ នៅខែ មិថុនា ឆ្នាំ 1995 សាខាបានចាប់ផ្ដើមមាន

ការប្រជុំចំនួនពីរក្រុម មួយក្រុមសម្រាប់អ្នកនិយាយភាសាខ្មែរ(ប្រជាជនកម្ពុជា)

និងមួយក្រុមទៀត សម្រាប់អ្នកនិយាយភាសាវៀតណាម ។ នៅក្នុងខែ វិច្ឆិកា

សាខាភ្នំពេញដើមដំបូង ត្រូវបានបំបែក បង្កើតបានជាបីសាខា ។ ប្រទេសកម្ពុជា

មានចំណែកនៅក្នុងបេសកកម្មតំបន់អាស៊ី រហូតដល់ឆ្នាំ 1995 បន្ទាប់មកបាន

ចាត់ទៅឲ្យបេសកកម្មទីក្រុងបាំងកកប្រទេសថៃ ។មណ្ឌលភ្នំពេញកម្ពុជា

ត្រូវបានរៀបចំឡើងនៅថ្ងៃទី 21 ខែ មករា ឆ្នាំ 1996 ។រយៈពេលពីរខែក្រោយ

មកលោក អ៊ុំ បូរិន បានក្លាយជាសមាជិកក្នុងតំបន់ដំបូងគេ ដែលត្រូវបានហៅ

ឲ្យបម្រើជាប្រធានសាខា ។ 

នៅថ្ងៃទី 28 ខែ ឧសភា ឆ្នាំ 1996 ប្រធាន ហ្គរដិន ប៊ី ហ៊ីងគ្លី ,អែលឌើរ

យ៉ូសែប ប៊ី វើស្លីន, អែលឌើរ ចន អេច ហ្គ្រូប៊ើហ្គ និង ភរិយារបស់ពួកគាត់ 

បានមកទស្សនាទីក្រុងភ្នំពេញ ។