ប្រទេសកម្ពុជាបានឆ្លងកាត់សង្គ្រាមស៊ីវិលដ៏គួរឲ្យខ្លោចផ្សាជាច្រើន ។ ខ្ញុំបានកើតបន្ទាប់ពីជម្លោះនោះបានបញ្ចប់ ។ ជីវិតជួបការលំបាក ហើយអាហារក៏ខ្វះខាតដែរ ខណៈឪពុកម្តាយខ្ញុំតស៊ូចិញ្ចឹមបីបាច់កូនៗ៨នាក់ ។ ពេលខ្លះ ខ្ញុំឆ្ងល់ថាតើអនាគតរបស់ខ្ញុំនឹងទៅជាបែបណានៅស្ថានភាពបែបនោះ ។
នៅក្នុងឆ្នាំ១៩៩៨ ជីវិតរបស់ខ្ញុំបានផ្លាស់ប្តូរ នៅពេលខ្ញុំបានចូលរួមក្នុងសាសនាចក្រនៃព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទនៃពួកបរិសុទ្ធថ្ងៃចុងក្រោយ ។ ខ្ញុំបានទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹកមួយឆ្នាំមុនពេលបញ្ចប់ថ្នាក់វិទ្យាល័យ ។ ដោយកង្វះខាតហិរញ្ញវត្ថុដើម្បីចូលរៀននៅមហាវិទ្យាល័យ ខ្ញុំបានជ្រើសរើសបម្រើបេសកកម្មពេញម៉ោង ។ ពេលកំពុងបម្រើ កែវភ្នែកខាងវិញ្ញាណរបស់ខ្ញុំបានបើកឡើង ។ ខ្ញុំបានចាប់ផ្ដើមយល់ពីផែនការដ៏អស់កល្បរបស់ព្រះសម្រាប់កូនចៅរបស់ទ្រង់ និងរបៀបដែលខ្ញុំអាចរៀបចំដើម្បីបង្កើតគ្រួសារដ៏អស់កល្បជានិច្ចរបស់ខ្ញុំផ្ទាល់ ។
សេចក្ដីពិតខាងវិញ្ញាណនៃដំណឹងល្អដែលបានស្ដារឡើងវិញបានអនុញ្ញាតឲ្យខ្ញុំដឹងថាថ្ងៃណាមួយខ្ញុំនឹងរៀបការនៅក្នុងព្រះវិហារបរិសុទ្ធ ហើយត្រូវបានផ្សារភ្ជាប់ជាមួយភរិយា និងកូនៗរបស់ខ្ញុំជារៀងរហូត ។ ខ្ញុំបានស្រមៃឃើញពីពួកយើងទៅព្រះវិហារជាមួយគ្នា ច្រៀងទំនុកតម្កើងជាមួយគ្នា សិក្សាដំណឹងល្អជាមួយគ្នា ហើយថ្ងៃមួយបានបញ្ជូនកូនខ្ញុំទៅបម្រើបេសកកម្ម ហើយក្រោយមកមើលឃើញពួកគេចាប់ផ្ដើមគ្រួសាររបស់ពួកគេផ្ទាល់ដែលបានផ្សារភ្ជាប់ក្នុងព្រះវិហារបរិសុទ្ធដ៏បរិសុទ្ធ ។ នោះគឺជាចក្ខុវិស្ស័យដ៏ស្រស់ស្អាតដែលខ្ញុំមានសម្រាប់គ្រួសាររបស់យើង ។ ខ្ញុំសង្ឃឹមថា មនុស្សគ្រប់គ្នាមានចក្ខុវិស្ស័យបែបនេះ ។
ក្តីស្រមៃរបស់ខ្ញុំបានចាប់ផ្តើមសម្រេចក្នុងឆ្នាំ២០០៥ នៅពេលដែលខ្ញុំត្រូវបានផ្សារភ្ជាប់ជាមួយស្ត្រីដ៏គួរឲ្យស្រឡាញ់ម្នាក់នៅក្នុងព្រះវិហារបរិសុទ្ធទីក្រុងហុងកុង ប្រទេសចិន ។ ចាប់តាំងពីពេលនោះមក ផ្លូវដ៏អស់កល្បជានិច្ចកាន់តែមើលឃើញច្បាស់ ។ ព្រះអម្ចាស់បានប្រទានពរដល់យើងនូវកូនប្រុសដ៏រពឹសប្រាំនាក់ ។
ទោះបីជាចក្ខុវិស្ស័យនៃភាពអស់កល្បជានិច្ចមានភាពស្រស់ស្អាតក្តី ក៏ការធ្វើដំណើរមិនងាយស្រួលនោះទេ ។ ការធ្វើឲ្យមានតុល្យភាពក្នុងការទទួលខុសត្រូវក្នុងនាមជាប្រធានស្តេក អ្នកគ្រប់គ្រងរោងចក្រ និងជាឪពុករបស់កូនប្រុសដ៏រពឹសប្រាំនាក់គឺលើសលប់ណាស់ ។ កូនប្រុសរបស់យើងរពឹសខ្លាំងណាស់—តែងតែរត់ ហក់លោត និងបោកចំបាប់ ។ ជារឿយៗ ពួកគេធ្វើឲ្យរបស់របរបែក ធ្វើឲ្យអាហារកំពប់ និងធ្វើឲ្យផ្ទះគ្មានសណ្ដាប់ធ្នាប់ ។ នៅថ្ងៃមួយ ខណៈដែលភរិយាខ្ញុំ និងខ្ញុំជាប់រវល់ ពួកគេបានបិទកន្លែងលាងដៃនៅផ្ទះបាយ ហើយទុកឲ្យទឹកហូរនៅលើឥដ្ឋនៅក្នុងបង្គន់ ដោយបានចាក់សាប៊ូបន្ថែមដើម្បីលេងរអិលចុះឡើង ហើយនិយាយទាំងមោទនភាពថា « ពួកយើងកំពុងធ្វើអាងហែលទឹក ! »
« គ្រួសាររបស់យើងគឺជាការផ្តោតលើកិច្ចការ និងអំណរដ៏អស្ចារ្យបំផុតរបស់យើងក្នុងជីវិតនេះ ដូច្នេះវានឹងមានពេញមួយភាពអស់កល្បជានិច្ច នៅពេលដែលយើងអាច ‹ បានគ្រងបល្ល័ង្កទាំងឡាយ នគរទាំងឡាយ ក្សត្របុរីទាំងឡាយ . . និងអំណាចទាំងឡាយ អំណាចគ្រប់គ្រងទាំងឡាយ . . ភាពតម្កើងឡើង និងសិរីល្អ » ។
ប្រធាន រ័សុល អិម ណិលសុន
ការសិក្សាព្រះគម្ពីរជាលក្ខណៈគ្រួសារអាចមានការលំបាក នៅពេលដែលកូនៗញ៉ោះគ្នាទៅវិញទៅមក ហើយសាកល្បងការអត់ធ្មត់របស់យើង ។ នៅថ្ងៃអាទិត្យ ពេលខ្ញុំអង្គុយនៅលើវេទិកា ភរិយាខ្ញុំមើលការខុសត្រូវកូនៗក្នុងចំណោមអ្នកចូលរួម ។ ពួកគេវារនៅក្រោមកៅអី ទាញជើងសមាជិក ហើយជួនកាលស្រែក ឬយំខ្លាំងៗ ។ ភរិយាខ្ញុំតែងមានអារម្មណ៍ខ្មាសអៀន និងនឿយហត់ ។ នៅថ្ងៃមួយ នាងបាននិយាយមកកាន់ខ្ញុំថា « ខ្ញុំចង់ទទួលបានអារម្មណ៍ពីព្រះវិញ្ញាណ និងរៀនសូត្រពីអ្វីមួយ ។ ប៉ុន្តែភាគច្រើននៅពេលខ្ញុំទៅព្រះវិហារ ខ្ញុំមិនបានរៀនអ្វីទាំងអស់ ហើយមានអារម្មណ៍ខកចិត្តចំពោះកូនៗរបស់យើងណាស់ ។ ពេលខ្លះ ខ្ញុំឆ្ងល់ថាហេតុអ្វីបានជាយើងនៅតែបន្តទៅ » ។
នៅគ្រានោះ ខ្ញុំគិតអំពីដំណើររបស់លីហៃនៅទីរហោស្ថាន ។ ពួកគេមានបញ្ហាជាច្រើន ប៉ុន្តែព្រះអម្ចាស់បានសន្យាថា « យើងក៏នឹងទៅជាពន្លឺរបស់អ្នករាល់គ្នានៅក្នុងទីរហោស្ថាន ។ . . ដរាបណាអ្នករាល់គ្នាកាន់តាមបញ្ញត្តិទាំងឡាយរបស់យើង នោះអ្នករាល់គ្នានឹងត្រូវបាននាំទៅដែនដីសន្យា »១ ក្រុមគ្រួសារដែលរួបរួមក្នុងសេចក្ដីជំនឿអាចនឹងជួបការលំបាក ប៉ុន្តែព្រះអម្ចាស់តែងតែដឹកនាំពួកគេឲ្យឆ្ពោះទៅមុខជានិច្ច ។
ស្ដេចបេនយ៉ាមីនបានទូន្មានឪពុកម្តាយទាំងឡាយឲ្យ « បង្រៀន[ កូនចៅអ្នក ]ឲ្យដើរតាមផ្លូវទាំងឡាយដែលពិត ។ . . ឲ្យស្រឡាញ់គ្នាទៅវិញទៅមក ហើយឲ្យបម្រើគ្នាទៅវិញទៅមក » ។២ ព្រះអម្ចាស់ក៏បានបញ្ជាយើង « ឲ្យចិញ្ចឹមកូនចៅរបស់ខ្លួននៅក្នុងពន្លឺ និងសេចក្ដីពិត » ផងដែរ ។៣ ការបង្រៀនទាំងនេះជួយគាំទ្រយើងនៅពេលជីវិតគ្រួសារមានអារម្មណ៍ថាហួសពីអាចទ្រាំទ្របាន ។
ពរជ័យនៃការព្យាយាមបានបង្ហាញយ៉ាងច្បាស់ នៅថ្ងៃមួយដែលកូនប្រុសច្បងរបស់ខ្ញុំបានឡើងនិយាយនៅសន្និសីទស្តេក ។ គាត់បាននិយាយថា « ក្នុងនាមជាអ្នកកាន់បព្វជិតភាព ខ្ញុំនឹងប្រើបព្វជិតភាពរបស់ខ្ញុំដើម្បីផ្ដល់ពរដល់អ្នកដទៃ ដូចឪពុកខ្ញុំធ្វើផងដែរ » ។ កែវភ្នែករបស់ខ្ញុំស្ទើរស្រក់ទឹកភ្នែកជាមួយក្តីអំណរ ។ ខ្ញុំយល់ពីមូលហេតុដែលយើងបន្តដំណើរទៅមុខ ទោះបីជាវាពិបាកក៏ដោយ ។ សព្វថ្ងៃនេះ គាត់កំពុងបម្រើយ៉ាងស្មោះត្រង់ក្នុងបេសកកម្មអេស្ប៉ាញខាងត្បូង ។ ប្អូនប្រុសរបស់គាត់រៀបចំ និងចែកសាក្រាម៉ង់ជារៀងរាល់សប្តាហ៍ ។ កូនប្រុសទីពីររបស់យើងកំពុងរៀបចំបម្រើបេសកកម្មក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ ។
ប្រធាន រ័សុល អិម ណិលសុន បានមានប្រសាសន៍ថា « គ្រួសាររបស់យើងគឺជាការផ្តោតលើកិច្ចការ និងអំណរដ៏អស្ចារ្យបំផុតរបស់យើងក្នុងជីវិតនេះ ដូច្នេះវានឹងមានពេញមួយភាពអស់កល្បជានិច្ច នៅពេលដែលយើងអាច ‹ បានគ្រងបល្ល័ង្កទាំងឡាយ នគរទាំងឡាយ ក្សត្របុរីទាំងឡាយ . . និងអំណាចទាំងឡាយ អំណាចគ្រប់គ្រងទាំងឡាយ . . ភាពតម្កើងឡើង និងសិរីល្អ » ។៤ ការសន្យានោះផ្តល់ឲ្យខ្ញុំនូវកម្លាំងដើម្បីបន្តការបង្រៀន និងដឹកនាំគ្រួសារខ្ញុំទៅកាន់ព្រះវិហារ និងព្រះវិហារបរិសុទ្ធ ។
ភរិយាខ្ញុំ និងខ្ញុំបានបន្តទៅព្រះវិហារជារៀងរាល់សប្តាហ៍ ទោះបីមានកូនដែលរំខាន និងមិនចេះសម្រាកក៏ដោយ ។ ដោយសារយើងខិតខំរក្សាដំណឹងល្អជាចំណុចសំខាន់នៅក្នុងគេហដ្ឋានរបស់យើង ឥឡូវនេះ ខ្ញុំអាចឃើញផលនៃកិច្ចខិតខំទាំងនោះ ។ ខ្ញុំបានមើលឃើញការណ៍ទាំងនោះនៅក្នុងកូនប្រុសរបស់ខ្ញុំដែលចែកសាក្រាម៉ង់ដោយភាពស័ក្ដិសម នៅក្នុងកូនប្រុសរបស់ខ្ញុំជាអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនា ដែលបម្រើយ៉ាងស្មោះត្រង់ដោយអំណរ និងនៅក្នុងទីបន្ទាល់ដែលកំពុងរីកចម្រើនអំពីកូនតូចៗរបស់យើង ។ ព្រះអម្ចាស់បានបង្ហាញខ្ញុំថា រាល់ការលះបង់ រាល់ថ្ងៃអាទិត្យដ៏នឿយហត់ និងរាល់ការសិក្សាព្រះគម្ពីរជាលក្ខណៈគ្រួសារគឺមានតម្លៃ ព្រោះដំណឹងល្អរបស់ទ្រង់ពិតជាផ្ដល់ពរដល់ក្រុមគ្រួសារ ។
ខ្ញុំដឹងថា នៅពេលក្រុមគ្រួសារថ្វាយបង្គំរួមគ្នានៅព្រះវិហារ នោះពួកគេយាងអញ្ជើញព្រះវិញ្ញាណចូលទៅក្នុងផ្ទះរបស់ពួកគេ ពង្រឹងការរួបរួមរបស់ពួកគេ ហើយកាន់តែខិតទៅជិតព្រះគ្រីស្ទ ។ ព្រះអម្ចាស់សន្យានឹងបង្កើនសេចក្ដីស្រឡាញ់ សេចក្តីសុខសាន្ត និងការការពារ ។ សេចក្តីសញ្ញារបស់ពួកគេត្រូវបានរំឭក ហើយកូនៗត្រូវបានចិញ្ចឹមបីបាច់ដោយសេចក្តីជំនឿ ដែលធានានូវពរជ័យនាពេលនេះ និងដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ច ។ ប្រសិនបើយើងបន្តទទួលយកដំណឹងល្អនៅក្នុងគ្រួសារយើង ព្រះអម្ចាស់នឹងតម្កើងការខិតខំរបស់យើង ។ ដូចដែល « ម្ចាស់ចម្ការ ... ធ្វើការជាមួយ »៥ ជាមួយនឹងបាវបម្រើរបស់ទ្រង់ នោះព្រះអង្គសង្គ្រោះក៏នឹងជួយយើងឲ្យឆ្លងកាត់ការលំបាករបស់យើងឆ្ពោះទៅកាន់ភាពអស់កល្បជានិច្ចដោយក្ដីសង្ឃឹម និងអំណរផងដែរ ។
- នីហ្វៃទី១៧:១៣
- ម៉ូសាយ ៤:១៥
- គោលលទ្ធិ និង សេចក្តីសញ្ញា ៩៣:៤០
- ប្រធានរ័សុលអិមណិលសុន « Set in Order Thy House » Conference Report ខែតុលា ឆ្នាំ២០០១
- យ៉ាកុប ៥:៧២